سديد الدين محمد عوفى
722
متن انتقادى جوامع الحكايات و لوامع الروايات ( فارسى )
بدترين « 1 » مرد اندرين عالم * به بهين « 2 » زنان دريغ بود على الجمله وقاحت و بدكردارى و نابكارى ايشان را كناره پديد « 3 » نيست . و اگرچه قوام عيش و نظام امور زندگانى و صلاح احوال خانه بديشان تعلق دارد ، اما بر همه اعتماد نيست ، و اگر يكى از ايشان عفيفه و مستوره باشد از نوادر زمانه باشد . ايزد تعالى جملگى مردان را از بلاى « 4 » زنان بلا به كار نگاه داراد « 5 » ، و حضرت رفيع صاحب صاحبقران ، ملك الوزرا « 6 » را از مكر زنان زمانهء « 7 » نامرد « 8 » مصون و محروس داراد « 9 » به حق « 10 » محمد و آله « 11 » . هركه يارى ز فضل حق خواهد * خلق را با بدش چه كار بود هر كرا كردگار يار بود * بر « 12 » همه كار كامگار بود هست اكنون نظام ملك چنانك * ملك را از وى افتخار بود آصف جم محمد بو سعد * كه سعادات را مدار بود « 13 »
--> ( 1 ) - مپ 2 و مج : بترين ( 2 ) - مج : به بهترين ( 3 ) - مپ 2 : پذير ( 4 ) - مج - بلاى ( 5 ) - مج : دارد ( 6 ) - مپ 2 و مج و بنياد - ملك الوزراء ( 7 ) - متن و بنياد - زنان زمانه ، فا - ملك الوزرا . . . زمان ( 8 ) - مج : نامردم ، مپ 2 و بنياد - نامرد ( 9 ) - متن و بنياد - داراد ( 10 ) - مپ 2 + البنى ( 11 ) - مج + اجمعين ( 12 ) - مج : او بر ، تصحيح قياسى است ( 13 ) - سه نسخه متن و مپ 2 و بنياد اين ابيات را ندارند .